12 sierpnia 2026

Okiem profesora i wykładowcy – Misyjne Materiały Formacyjne dla dzieci na rok 2026/2027

Ksiądz profesor Józef Kloch 30 lat temu obronił rozprawę doktorską nt. sztucznej inteligencji pt. „Argument «Chińskiego Pokoju» w krytyce mocnej sztucznej inteligencji według Johna Searle’a”. W latach 2003–2015 pełnił funkcję rzecznika Konferencji Episkopatu Polski. Wcześniej był współtwórcą portalu opoka.org.pl oraz założycielem strony episkopat.pl. Przez siedem lat pełnił funkcję pierwszego prezesa Fundacji „Opoka”. Od 1 października 2024 r. powrócił z UKSW w Warszawie na swoją macierzystą uczelnię i jest profesorem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W Komitecie Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk kieruje sekcją „Kościół wobec AI”.

Materiały formacyjne dla dzieci przygotowane przez Dyrekcję Krajową Papieskich Dzieł Misyjnych budują spójne „uniwersum” wychowawcze, które inteligentnie tłumaczy język teologii na kod kultury popularnej. Kluczowy zabieg komunikacyjny polega na przeniesieniu dobrze rozpoznawalnej dziś konwencji superbohaterskiej (supermoc, tarcza, misyjne uniwersum) na grunt eklezjalny: święci i błogosławieni nie są tu „magiczni”, lecz przedstawieni jako ludzie zmagający się z codziennością, którzy dzięki współpracy z łaską realizują heroizm wiary. To ujęcie jest teologicznie (pierwszeństwo łaski) i jednocześnie komunikacyjnie nośne, bo opiera się na prostym, narracyjnym modelu: bohater – cnota/ kompetencja – konkret działania.

Z perspektywy nauk o komunikacji społecznej i mediach mocną stroną jest konsekwentna strategia wizualno-partycypacyjna: mapa świata z „wizytówkami” oraz indywidualna tarcza superbohatera z naklejkami porządkują proces uczenia w rytmie miesięcznym. Całość wzmacnia motywację, a zarazem wpisuje się w trend połączenia edukacji i rozrywki (edutainment) i uczenia przez działanie.

W konspektach widać też dopracowaną dydaktykę: krótkie formy (rymowany podtytuł), przełączanie modalności (film – rozmowa – ruch – praca plastyczna – modlitwa) oraz komunikację wizualna (np. pantomima, praca z gestem), co sprzyja dzieciom o różnych stylach uczenia się. Polecam prowadzącym grupy PDMD te materiały – warto je wdrażać w całości (mapa + tarcza + zadanie – konkret), bo ich siła leży w serialowej formie i w łączeniu formacji duchowej z kompetencjami społecznymi w języku zrozumiałym dla dzieci.

ks. dr hab. Józef Kloch, prof. UPJPII,

kierownik Katedry Dziennikarstwa i Komunikacji Wizualnej,
Wydział Nauk o Komunikacji
Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie