29 września 2025

Katecheza misyjna dla kl. 1-3 przed Tygodniem Misyjnym 2025

KATECHEZA MISYJNA DLA KLAS I–III ORAZ DLA DZIECI O SPECJALNYCH POTRZEBACH EDUKACYJNYCH NA WSZYSTKICH POZIOMACH NAUCZANIA

[scenariusz katechezy i wszystkie załączniki do pobrania na końcu wpisu]

TEMAT: Z JEZUSEM IDZIEMY, NADZIEJĘ NIESIEMY

CELE KATECHETYCZNE:
(wymagania ogólne)

– zapoznanie z tematem Roku Jubileuszowego;
– ukazanie prawdy o naturze misyjnej Kościoła;
– kształtowanie postawy odpowiedzialności za dzieło misyjne.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

– wyjaśnienie tematu Roku Jubileuszowego;
– zapoznanie z biblijnymi tekstami dotyczącymi działalności Jezusa;
– kształtowanie postaw wdzięczności za obecność Jezusa w naszym życiu;
– ukazanie konkretnych zachowań, w których naśladując Jezusa, wypełniamy powołanie misyjne;
– uwrażliwienie na potrzeby dzieci w krajach misyjnych i misjonarzy;
– nauczenie daty Tygodnia Misyjnego i zachęcenie do modlitwy za misjonarzy w tym czasie.

TREŚCI – WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Uczeń:

– samodzielnie potrafi wyjaśnić temat Roku Jubileuszowego;
– samodzielnie wymienia sposoby na to, co robić, by być pielgrzymami nadziei;
– ma pragnienie włączenia się w przeżywanie Niedzieli Misyjnej i Tygodnia Misyjnego;
– umie podać datę Niedzieli Misyjnej i/lub Tygodnia Misyjnego;
– wie, kim są misjonarze, oraz ma świadomość swojego powołania misyjnego.

Metody:

Rozmowa kierowana, pokaz, film, kolorowanka, śpiew, zabawa ruchowa.

Pomoce:

– wydruki z załączników;
– kartki A4 (po dwie dla każdego dziecka), flamastry, kredki…
– komputer do odtworzenia piosenek z YT;
– kalendarz na 2025 rok.

PRZEBIEG LEKCJI

1. Rozpoczęcie

Modlitwa, powitanie dzieci, czynności organizacyjne.

2. Wprowadzenie

Nauczyciel pokazuje logo jubileuszu 2025. Wydruk z załącznika nr 1.

Czy widzieliście może w tym roku w kościele, na murach kościoła, w telewizji albo w „Świecie Misyjnym” czy jeszcze gdzieś indziej taki znak? Kto widział? Gdzie widziałeś? To bardzo szczególny znak. Przypomina nam on, że trwa w Kościele bardzo szczególny rok, Rok Święty, Rok Jubileuszowy. To czas, kiedy Pan Jezus chce nam o czymś przypomnieć, ale też daje nam wiele łask, czyli wiele darów.

Kiedy patrzycie na logo jubileuszu, to według was o czym Pan Jezus chce nam przypomnieć? Kogo lub czego mamy się trzymać? Macie rację, krzyża i Pana Jezusa. Pamiętacie, jak się nazywają osoby, które wierzą w Pana Jezusa i gromadzą się wokół Niego? Tak, to Kościół. Czy waszym zdaniem w Kościele da się być samemu, w pojedynkę? Oczywiście, że nie, do nieba zawsze idzie się we wspólnocie. Spójrzcie, co jest napisane na logo. To hasło tego Roku Jubileuszowego. PIELGRZYMI NADZIEI! To my mamy być pielgrzymami nadziei.

3. Rozwinięcie

a) Swobodna rozmowa z dziećmi.

Co to znaczy mieć nadzieję? Na co można mieć nadzieję? Czy kiedy odrobiliście zadnie, to możecie mieć nadzieję na dobrą ocenę? A czy po dobrym obiedzie można mieć nadzieję na dobry deser? Tak! Mieć nadzieję, to znaczy czekać na coś z zaufaniem, że się wydarzy. To znaczy z radością, prawie z pewnością, że tak się stanie. To nam pomaga i dodaje siły. Dobra ocena czy deser to ważne sprawy, ale nie najważniejsze. Najważniejsze, że Pan Jezus nam obiecał, że On będzie zawsze z nami. Nawet wtedy, kiedy jest nam trudno i jesteśmy smutni, On nam przypomina, że za nas umarł i dla nas zmartwychwstał. Pomaga nam i pomoże dojść do nieba, do życia wiecznego, gdzie całą wieczność będziemy superszczęśliwi.

Ci, którzy ufają Panu Jezusowi, mają mnóstwo siły nawet w trudnościach. Zaśpiewajmy o tym!

b) Nauka piosenki z pokazywaniem. Można wydrukować tekst z załącznika nr 2 i rozdać dzieciom do wklejenia do zeszytu.

Ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymają skrzydła jak orły, biegną bez zmęczenia.

C a
Ci, co zaufali Panu, odzyskują siły,
F G C
Otrzymują skrzydła jak orły, biegną bez zmęczenia.

c) Swobodna rozmowa z dziećmi.

Wiemy już, co to znaczy NADZIEJA, co to znaczy UFAĆ. Całe hasło Roku Jubileuszowego brzmi: PIELGRZYMI NADZIEI. Co to znaczy pielgrzymować? Jak myślicie?

Pielgrzymować to znaczy iść w jakimś celu, iść z Panem Jezusem. Iść do jakiegoś ważnego, świętego miejsca. Całe nasze życie to pielgrzymowanie, bo idziemy do nieba! Do życia wiecznego! Pielgrzymujemy w Kościele i z Kościołem. Czy znacie drogę do nieba? Czy zawsze wiecie, w jakimś kierunku iść? Gdzie jest to niebo? Co robimy wtedy, kiedy nie znamy drogi? Można wspomóc się GPS-em, można kogoś zapytać… Na szczęście na drodze do nieba mamy świetny GPS! Mamy kogo zapytać o właściwy kierunek. Sam Pan Jezus dał nam Kościół, Pismo Święte, sakramenty, żebyśmy się nie zgubili. Co więcej, sam Pan Jezus zostawił nam ślady, jak iść bezpiecznie do nieba z nadzieją, że tam dotrzemy! Pokażę wam, jakie to ślady.

d) Zabawa ze śladami.

Nauczyciel z załącznika nr 3 drukuje wszystkie pomoce. Kolejno w czasie opowiadania i pogadanki z dziećmi układa kolejno to, o czym mówi. Najpierw ślady Jezusa, pod nimi odpowiednie fragmenty z Pisma Świętego, pod nimi nasze ślady, nasze zachowania.

ŚLADY JEZUSA

Zobaczcie i posłuchajcie, co robił Pan Jezus, kiedy żył na ziemi.

– Pan Jezus, kiedy żył na ziemi, pokazał nam, jak ważna jest modlitwa. On sam często się modlił, czyli rozmawiał ze swoim Ojcem.
– Pan Jezus, kiedy żył na ziemi, czytał Pismo Święte, przyznawał się do swojej wiary. Dawał świadectwo swojej wiary.
– Pan Jezus, kiedy żył na ziemi, troszczył się o najsłabszych. Zauważał dzieci i bardzo je kochał. Nikogo nie wyśmiewał, na nikogo się nie obrażał.
– Pan Jezus, kiedy żył na ziemi, zauważał też osoby chore. Pocieszał je, uzdrawiał, dodawał siły.
– Pan Jezus, kiedy żył na ziemi, w Wielki Czartek odprawił Eucharystię, połamał chleb, przemienił w swoje Ciało i polecił Apostołom, żeby sprawowali ją na Jego pamiątkę.
– Pan Jezus oddał za nas życie, umierając na krzyżu, żeby żaden człowiek już więcej nie umarł na zawsze.
– Pan Jezus po śmierci dla nas zmartwychwstał. Przyniósł światu wiele radości. Dał nam pewność, że życie i dobro zawsze zwyciężają. Dał każdemu człowiekowi nadzieję życia wiecznego.

FRAGMENTY Z PISMA ŚWIĘTEGO

Dla młodszych dzieci odczytujemy tylko po jednym fragmencie i we właściwej kolejności. Dla dzieci starszych czytamy więcej fragmentów w przypadkowej kolejności i prosimy, żeby zdecydowały, do którego śladu Pana Jezusa pasuje usłyszane zdanie. Dzieci mogą też pojedynczo lub parami wylosować jeden fragment i samodzielnie dopasować do śladu.

MODLITWA

– Mk 6, 45: „Zaraz potem polecił swoim uczniom, aby wsiedli do łodzi i przeprawili się przed Nim na drugi brzeg, do Betsaidy. Kiedy rozstał się z nimi, poszedł na górę, aby się modlić”.

– Mk 14, 32: „Gdy przyszli do posiadłości zwanej Getsemani, Jezus powiedział do swoich uczniów: «Usiądźcie tutaj, a Ja będę się modlił»”.

– Łk 9, 18: „Kiedy pewnego razu Jezus modlił się na osobności, a uczniowie byli razem z Nim, zapytał ich: «Co mówią tłumy? Kim według nich jestem?»”.

– Łk 11, 1: „Jezus modlił się w pewnym miejscu. Kiedy skończył, jeden z Jego uczniów poprosił Go: «Panie, naucz nas modlić się, jak Jan nauczył swoich uczniów». Wtedy powiedział im: «Gdy się modlicie, mówcie:
Ojcze, niech będzie uświęcone Twoje imię. Niech przyjdzie Twoje królestwo.
Chleba naszego powszedniego dawaj nam każdego dnia. I odpuść nam nasze grzechy, gdyż i my darujemy każdemu, kto wobec nas zawinił. I nie dopuszczaj do nas pokusy»”.

PISMO ŚWIĘTE

– Łk 4, 14: „Jezus powrócił w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej krainie. On zaś nauczał w ich synagogach i był wychwalany przez wszystkich. Przyszedł też do Nazaretu, gdzie się wychował. Zgodnie ze swym zwyczajem wszedł w dzień szabatu do synagogi i wstał, aby czytać. Podano Mu zwój proroka Izajasza. Gdy go rozwinął, znalazł miejsce, gdzie było napisane:
Duch Pana nade mną, bo mnie namaścił, abym ubogim głosił dobrą nowinę.
Posłał mnie, abym ogłosił więźniom wyzwolenie, a niewidomym przejrzenie,
abym zniewolonych uczynił wolnymi, abym ogłosił rok łaski od Pana.
Zwinął zwój, oddał go słudze i usiadł. A oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Zaczął więc mówić do nich: «Dziś wypełniło się Pismo, które słyszeliście»”.

– Łk 8, 20: „Lecz On im odpowiedział: «Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wprowadzają je w czyn»”.

DZIECI I SŁABI

– Mt 19, 13: „Wtedy przyniesiono do Niego dzieci, żeby nałożył na nie ręce i modlił się, ale uczniowie stanowczo im zabraniali. Lecz Jezus powiedział: «Dopuście dzieci! Nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie, bo do takich jak one należy królestwo niebieskie». I kładł na nie ręce. Potem odszedł stamtąd”.

– Mk 10, 13: „Przynoszono do Niego dzieci, aby je dotknął, ale uczniowie stanowczo tego zabraniali. Kiedy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im, bo do takich jak one należy królestwo Boże. Zapewniam was: Kto nie przyjmuje królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego». Potem brał je w objęcia i błogosławił, kładąc na nie ręce”.

CHORZY

– Mt 9, 27: „Gdy Jezus odchodził stamtąd, poszli za Nim dwaj niewidomi i krzyczeli: «Zmiłuj się nad nami, Synu Dawida!». Kiedy wszedł do domu, niewidomi podeszli do Jezusa, a On ich zapytał: «Czy wierzycie, że mogę to uczynić?». Odpowiedzieli Mu: «Tak, Panie!». Wtedy dotknął ich oczu i powiedział: «Niech się wam stanie według waszej wiary». I odzyskali wzrok”.

– Łk 4, 38: „Po wyjściu z synagogi przyszedł do domu Szymona. Teściowa Szymona miała wysoką gorączkę. I wstawiali się za nią. On stanął nad nią i rozkazał gorączce, by ją opuściła. Uzdrowiona natychmiast wstała i usługiwała im. A kiedy zachodziło słońce, wszyscy, którzy mieli u siebie cierpiących na rozmaite choroby, prowadzili ich do Niego. On zaś na każdego kładł ręce i uzdrawiał”.

– Łk 13, 10: „W szabat Jezus nauczał w jednej z synagog. Była tam kobieta, która od osiemnastu lat chorowała. Była pochylona i nie mogła się wyprostować. Jezus zobaczył ją, przywołał i powiedział: «Kobieto, jesteś uwolniona od swojej dolegliwości». I położył na nią ręce. Natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga”.

USTANOWIENIE EUCHARYSTII

– Mk 14, 22: „Podczas posiłku wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia, połamał i dał im, mówiąc: «Bierzcie, to jest ciało moje». Następnie wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i podał im. I pili z niego wszyscy. Potem powiedział do nich: «To jest moja krew przymierza, która wylewa się za wielu. Zapewniam was: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do dnia, kiedy będę go pił nowy w królestwie Bożym». Potem, śpiewając hymny, wyszli w stronę Góry Oliwnej”.

– Łk 22, 14: „Gdy nadeszła godzina, zajął miejsce przy stole, a wraz z Nim apostołowie. Wtedy powiedział do nich: «Tak bardzo pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Bo mówię wam: Już więcej nie będę jej spożywał, aż wypełni się w królestwie Bożym». I wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: «Weźcie go i rozdzielcie między siebie. Bo oświadczam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże». Następnie wziął chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał i dał im, mówiąc: «To jest moje ciało, za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę». Podobnie po wieczerzy wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylewana za was»”.

ŚMIERĆ

– Łk 23, 44: „Była już prawie godzina szósta, a ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Gdy słońce się zaćmiło, zasłona w świątyni rozdarła się przez środek. A Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce oddaję mojego ducha». Gdy to powiedział, skonał. Wtedy setnik, widząc, co się stało, chwalił Boga, mówiąc: «Naprawdę ten człowiek był sprawiedliwy».

ZMARTWYCHWSTANIE

– Mt 28, 5: „Anioł powiedział do kobiet: «Wy się nie bójcie! Wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tutaj! Zmartwychwstał, jak zapowiedział. Podejdźcie i zobaczcie miejsce, gdzie Go położono. Potem idźcie szybko powiedzieć Jego uczniom: Powstał z martwych i podąża przed wami do Galilei. Tam Go zobaczycie»”.

– Łk 24, 1: „W pierwszym dniu tygodnia, wczesnym rankiem, przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały. Zastały kamień odsunięty od grobu. Gdy tam weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa i poczuły się bezradne. Wtedy obok nich stanęli dwaj mężczyźni w błyszczących szatach. Ogarnął je strach i schyliły głowy ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tu! Zmartwychwstał!»”.

NASZE ZACHOWANIE

Będziemy PIELGRZYMAMI NADZIEI, kiedy:

– będziemy pamiętali o spotkaniu z Panem Bogiem na modlitwie;|
– będziemy czytać i słuchać słów Pisma Świętego i żyć według nich;
– będziemy troszczyć się najsłabszych, o tych, których w klasie nikt nie lubi, którzy nie mają drogich ubrań, którzy słabiej się uczą… Nie będziemy ich przezywać, wyśmiewać czy hejtować;
– będziemy troszczyć się o chorych, nie będziemy hałasować w domu, kiedy ktoś jest chory, ma gorączkę i boli go głowa, zadzwonimy do chorej koleżanki czy kolegi i opowiemy, co było w szkole, pomożemy choremu na tyle, na ile możemy i potrafimy;
– będziemy uczestniczyć we Mszy Świętej w każdą niedzielę i uroczystości;
– będziemy potrafili to, co smutne i trudne, przeżywać razem z Panem Jezusem, nie będziemy marudzić, tylko ofiarowywać nasze trudy w intencji innych;
– będziemy potrafili to, co radosne i piękne, przeżywać z Panem Jezusem, dziękować Mu za piątki i szóstki, za ładne ubrania i zabawki, za jedzenie, za to, co nas cieszy, co się udało…

e) Tyle wspaniałych darów Pan Jezus nam daje każdego dnia. Dodaje nam siły. Przypomnijmy poznaną dzisiaj piosenkę!

Śpiew z pokazywaniem na różne sposoby: jak najciszej, jak najgłośniej, wysokim i niskim głosem itp.

f) Swobodna rozmowa z dziećmi. Potrzebny kalendarz i wydruki z załącznika nr 4.

Czy wiecie, że znam takich wyjątkowych PIELGRZYMÓW NADZIEI? To misjonarze! Pamiętacie, kto to jest misjonarz? Co robi misjonarz?

Nauczyciel kontynuuje wypowiedź, układając nad „śladami Jezusa” w odpowiednich momentach zdjęcia misjonarzy.

Misjonarz to osoba, która się modli i uczy innych modlitwy.
Misjonarz to osoba, która czyta Pismo Święte, opowiada o nim innym, żyje jak uczeń Pana Jezusa.
Misjonarz to osoba, która troszczy się o najbiedniejszych i najsłabszych.
Misjonarz to osoba, która troszczy się o chorych, leczy, opiekuje się nimi.
Misjonarz to osoba, która jak najczęściej jest na Mszy Świętej i uczy innych, jak w niej uczestniczyć.
Misjonarz to osoba, której czasem jest trudno i smutno, ale jest obok tych, którzy są jeszcze smutniejsi i którym jest trudniej.
Misjonarz to osoba, która cieszy się, kiedy ludzie są szczęśliwi, kiedy poznają Pana Jezusa, mają co jeść, są zdrowi. Misjonarz potrafi za wszystko dziękować!
Misjonarz bardzo kocha Pana Boga i ludzi!

Czy myślicie, że takie zachowanie jest łatwe? Ja myślę, że nie. I dlatego misjonarze bardzo potrzebują naszej modlitwy i pamięci. Pewności, że nie są sami.

W Kościele w ciągu roku obchodzimy TYDZIEŃ MISYJNY, który rozpocznie się w NIEDZIELĘ MISYJNĄ. To takie dni, kiedy szczególnie staramy się pamiętać o misjonarzach i modlić się za nich.

Nauczyciel pokazuje dzieciom kalendarz. Odnajdujemy październik. Wyjaśniamy, co to znaczy „przedostatni”, znajdujemy przedostatnią niedzielę. Przypominamy, co oznacza słowo „tydzień”. Odnajdujemy przedostatnią niedzielę i przedostatni tydzień. Zaznaczamy.

Mam dla was jeszcze jedną ważną wiadomość! Nie trzeba wyjeżdżać do dalekich krajów, żeby być misjonarzami! Każdy z was też może być misjonarzem! Jeśli pomodlicie się za misjonarzy, będziecie odpowiadać na zaproszenie Jezusa na Mszy Świętej i przychodzić do Niego, a po Mszy zachowywać się jak prawdziwi uczniowie Jezusa, już będziecie MISJONARZAMI! Spójrzcie na te ślady, które Pan Jezus nam zostawił! Jeżeli będziemy szli po tych śladach, to znaczy zachowywali się tak jak Pan Jezus, to już będziemy MISJONARZAMI! I Pan Jezus doda nam do tego siły!

Zaśpiewajmy: Ci, co zaufali Panu…

g) Praca dzieci.

Dzieci wklejają do zeszytu mniejszą wersję kalendarza na październik 2025 i kolorują TYDZIEŃ MISYJNY.

Na kartkach A4 (każde dziecko ma dwie kartki) dzieci odrysowują swoje stopy (lub buty J): prawą i lewą. Można je tez wyciąć lub wydrzeć.

Nauczyciel tłumaczy:

Spójrzcie raz jeszcze na ślady, które zostawił nam Pan Jezus. Spójrzcie, co możemy zrobić, żeby być Jego misjonarzami, by nieść innym nadzieję i być PIELGRZYMAMI NADZIEI. Pomyślcie, co postaracie się z tych rzeczy zrobić w Tygodniu Misyjnym w intencji misji i misjonarzy i żeby samemu być dzielnym misjonarzem. Narysujcie po jednej rzeczy na każdym waszym śladzie. Kiedy skończycie, powiesimy je w klasie, żeby przez cały tydzień przypominały o naszym misyjnym zobowiązaniu!

W czasie pracy dzieci można odtworzyć w tle nagranie Hymnu jubileuszu 2025 w wykonaniu Dziecięco-młodzieżowej scholi „Źródło” z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Osieku nad Wisłą, pod opieką pani Eweliny Mytlewskiej. https://www.youtube.com/watch?v=ZiIojAbmHIY

4. Podsumowanie

Bardzo wam dziękuję. Pięknie dzisiaj pracowaliście. Myślę, że będziecie świetnymi PIELGRZYMAMI NADZIEI, czyli prawdziwymi misjonarzami Pana Jezusa w waszych rodzinach i środowiskach. Pamiętajcie o modlitwie za misjonarzy, którzy pracują daleko, w innych krajach i na innych kontynentach. Teraz też się za nich pomodlimy. Popatrzcie na ich zdjęcia, które znajdują się przy śladach, i prośmy dla nich o dużo siły i nadziei:

Zdrowaś Maryjo…

Zaśpiewajmy też: Ci, co zaufali Panu…

s. Monika Juszka RMI, PDM Warszawa