Seminarium w Chabua – szkoła wiary i życia z Bogiem
W seminarium św. Jana Marii Vianneya w Chabua w Indiach młodzi ludzie odnajdują Boga i siebie. Dzięki ćwiczeniom duchowym, modlitwie i codziennym obowiązkom przygotowują się do przyszłej drogi życia w pełni ufności Panu. Swoim świadectwem dzieli się Alen Poulanain Gargnei, alumn seminarium w Chabua, które jest wspierane przez Papieskie Dzieła Misyjne w Polsce.
Chwała Jezusowi i Maryi!
Należę do archidiecezji Imphal. W roku 2022 – po wielu wcześniejszych doświadczeniach życiowych, z wielkim zaciekawieniem i emocjami, ale też pełną ufnością w Panu – dotarłem do zupełnie nowego dla mnie miejsca, jakim jest Dom Formacyjny św. Jana Marii Vianneya w Chabua, w Indiach. Już teraz jednak mogę nazywać go w jakimś sensie Ziemią Świętą…
Dom Vianneya w Chabua to miejsce, w którym wiele młodych dusz karmi się najpierw wewnętrznie, szczególnie pokarmem podawanym podczas ćwiczeń duchowych. Ważną rolę odgrywają również relacje i rozmowy z wychowawcami. Mamy dwóch przełożonych, rektora oraz administratora – każdy pochodzi z innej diecezji. To dom, w którym młode dusze są zachęcane, aby najpierw spotkać się z Bogiem. Następnie trzeba jakoś odnaleźć się w tym miejscu, między ludźmi, którzy przychodzą tutaj z bardzo różnych kultur.
Bardzo wielkie znaczenie ma cisza wewnętrzna i zewnętrzna, która pomaga doświadczyć obecności Boga, a także zrozumieć stan własnego ducha. Jako seminarzyści jesteśmy formowani i motywowani, by dokonać właściwego wyboru życia – albo powołania kapłańskiego, albo małżeńskiego. W każdym z tych przypadków jest to przede wszystkim wybór życia z Bogiem.
Dom Vianneya w Chabua rośnie szybko dzięki pomocy Kościoła powszechnego oraz ludzi o wielkich sercach, którzy wspierają naszą wspólnotę formacyjną finansowo. Budynek musi być dobrze wyposażony, aby młode dusze kandydatów zapoznały się z wartością piękna, integrując się fizycznie, duchowo oraz intelektualnie pod wpływem dwóch wspaniałych wychowawców.
1. WYKŁADY
Mówiąc szczerze, bardzo lubię się uczyć. Wykłady ubogacają mój umysł. Szczególne znaczenie ma dla mnie zgłębianie wiedzy biblijnej oraz duchowości. W czasie zajęć staram się być całkowicie skoncentrowany, zachowuję autodyscyplinę i współpracuję z przełożonymi. Cała ta wiedza prowadzi przede wszystkim do uporządkowania życia osobistego.
2. ĆWICZENIA DUCHOWE
Jutrznia, medytacja, godzina południowa, nieszpory, godzina święta przed Najświętszym Sakramentem, różaniec, kompleta z rachunkiem sumienia, grupy dzielenia między alumnami oraz rozmowy duchowe z wychowawcami. Sensem ćwiczeń duchowych jest odkrycie Boga oraz lepsze poznanie samego siebie. Wówczas jestem zdolny odkrywać Bożą pomoc i działanie we wszystkich wydarzeniach życiowych. Ćwiczenia duchowe wzmacniają naszą wiarę i przekonują nas do miłości Boga. Pomagają też rozeznać Jego oczekiwania wobec nas. W szczególności rekolekcje ignacjańskie położyły solidny fundament pod moje życie i zmieniły nastawienie wobec rozmaitych trudności.
3. BIEŻĄCE AKTYWNOŚCI
Czas na odpoczynek, nauka śpiewu, prace ręczne oraz gry sportowe takie jak futbol, koszykówka i siatkówka. Wszystkie te aktywności wzmagają w nas energię, pomagają dbać o zdrowie fizyczne, poprawiają nastrój oraz rozwijają osobiste zdolności. Są też przestrzenią, w której ujawniają się talenty każdego, nieraz głęboko ukryte.
Przez wymienione wyżej duchowe, fizyczne czy intelektualne działania wszyscy stajemy się bardziej otwarci i wdzięczni wobec naszych wychowawców za ich wytrwałą i nieustanną pomoc. To umożliwia nam łagodne przejście dziesięciu miesięcy formacji podczas roku propedeutycznego.
Wszystkie nasze doświadczenia i całe wsparcie zawdzięczamy tak hojnemu dla nas Kościołowi. Jestem szczerze wdzięczny Kościołowi powszechnemu za pomoc na mojej duchowej drodze pod dachem ciepłego, wygodnego Domu Vianneya, w którym mogę cierpliwie kłaść dobre fundamenty pod moje osobiste życie.
Serdecznie Wam dziękuję!
Zobacz nasze inne aktualności
