Prezes Fundacji Misyjnej „Na Krańce Świata” zachęca do wspierania projektów

Pomoc klerykom w Amazonii, wykończenie sali przedszkola w Tanzanii czy wsparcie edukacyjnego Centrum Copernicus dla dzieci w Boliwii – to tylko niektóre spośród projektów powołanej przez Papieskie Dzieła Misyjne Fundacji Misyjnej „Na Krańce Świata”. Do wsparcia projektów za pośrednictwem strony Misjomat.org zachęca prezes Fundacji Magdalena Kołtyś.

W rozmowie z KAI opowiada też o tym, jak może wyglądać katecheza misyjna w praktyce. Magdalena Kołtyś dzieliła się swoim doświadczeniem podczas Szkoły Animatorów Misyjnych II stopnia, która od 1 do 4 lipca odbywała się w Warszawie.

Maria Czerska (KAI): Podczas Szkoły Animatorów Misyjnych mówiła Pani o praktycznym wymiarze katechezy misyjnej. Na czym to polega?

Magdalena Kołtyś: Na co dzień, już od kilkunastu lat, pracuję z młodzieżą, głównie męską, jako katechetka w Zespole Szkół Samochodowych im. Stanisława Syroczyńskiego w Lublinie. Siedzenie w ławkach nie jest dla nich. Nasi chłopcy mają podejście bardzo zadaniowe i gdy tylko trzeba coś zrobić, w coś się zaangażować, gdzieś pojechać, coś zorganizować – to są chętni, by się włączyć i cieszą się, że mogą się do czegoś przydać.

Animacja misyjna, czyli pobudzanie naszych uczniów do troski i odpowiedzialności za Kościół misyjny – to praca u podstaw. Kiedy zaczynam tę pracę, oni z reguły nic o misjach nie wiedzą. Dowiadują się, na czym polega praca misjonarzy, co to są Papieskie Dzieła Misyjne oraz że do rozwoju misji można się również przyczyniać będąc na miejscu w swoim kraju.

Staram się angażować ich w różne akcje proponowane przez misjonarzy, przez Papieskie Dzieła Misyjne, MIVA Polska (to ma szczególny wymiar z uwagi na samochodowy profil szkoły). Organizujemy wyjścia, spotkania w szkole i poza szkołą – z gośćmi, fundacjami, stowarzyszeniami. Organizujemy loterie, pikniki, kiermasze. Bierzemy udział np. w akcji odblaskowej MIVA Polska itp.

Jakie zainteresowanie wśród uczniów budzą te inicjatywy?

Jest oczywiście różnie. W niektórych akcjach bierze udział kilka, w innych – kilkanaście osób. Ale nie zdarzyło się jeszcze, by nie było w ogóle chętnych. Ci, którzy w czymś biorą udział, zwykle zgłaszają się też w kolejnym roku, co więcej, zachęcają kolegów. To jest najlepszy sprawdzian, czy coś ma sens i największa radość dla mnie – gdy sami przychodzą i pytają.

Staram się, by te inicjatywy współgrały jakoś z ich zainteresowaniami. Stąd częsty udział w projektach związanych z motoryzacją, z MIVA Polska itp. Dzięki temu oni zyskują osobiste kontakty, poznają misjonarzy, ale i środowisko osób związanych z branżą samochodową. To również może im coś dać na płaszczyźnie zawodowej.

Jakie widzi Pani owoce tych działań?

Nasi chłopcy uświadamiają sobie, że Kościół nie jest tylko w Lublinie, że to nie jest tylko to, co znają na co dzień. Poprzez spotkania z konkretnymi osobami i słuchanie ich opowieści o wiele łatwiej im zrozumieć, na czym polegają dysproporcje w świecie. Lepiej pojmują sens dzielenia się, akcji charytatywnych, uczą się odpowiedzialności. Jeśli biorą w czymś udział, wszystko dzieje się na zasadzie wolontariatu. Moje doświadczenie jest takie, że zawsze potrafią „dopiąć” sprawę. Działają tak, by nie tylko zacząć, ale też skończyć.

Zaangażowanie w działanie buduje także ich tożsamość, odkrywają, co dla nich znaczy być chrześcijaninem. Zaczynają też widzieć siebie i lokalny Kościół jako część tego wielkiego dzieła Chrystusa – wspólnoty. Można powiedzieć, że przez tę działalność wzrasta ich wiedza i świadomość. Budują się wewnętrznie i sami się ewangelizują.

Jest Pani prezesem Fundacji Misyjnej „Na Krańce Świata”. Na czym polega działalność fundacji?

To fundacja Papieskich Dzieł Misyjnych, powołana w maju 2023 r. przez dyrektora PDM w Polsce, ks. dr. Macieja Będzińskiego. Fundacja, bazując na doświadczeniu PDM, ma za zadanie docierać z pomocą do wolontariuszy misyjnych i polskich misjonarzy na całym świecie, którzy w konkretnym miejscu mają jakieś trudności, potrzeby i chcieliby zrealizować jakiś projekt.

Mamy kilkanaście płaszczyzn pomocowych. Działamy za pośrednictwem platformy Misjomat.org. Tam prezentowane są poszczególne projekty i poprzez tę stronę można je wesprzeć, na zasadzie zrzutek. Wszystkie wpłacane pieniądze przekazywane są bezpośrednio na realizację projektów. Działania, które podejmujemy jako fundacja – reklamowanie projektów np. poprzez organizowanie animacji w parafiach itp. – realizowane są na zasadzie „pro bono”.

Czy jakieś projekty już udało się zrealizować?

Tak. Razem z MIVA Polska udało się kupić samochód dla Centrum Bandari prowadzonego przez ojców białych w Bukavu w Demokratycznej Republice Konga. Wyremontowaliśmy kościół w Kołomyi na Ukrainie. Zakupiliśmy respirator do szpitala w Maganzo w Tanzanii. Zakończyła się też zbiórka na dzwonnicę w parafii But w Papui-Nowej Gwinei, na roczne wsparcie dla dwóch alumnów w seminarium w Moramandze na Madagaskarze, na relikwiarz dla diecezji Banjul w Gambii, na aparat USG dla Polikliniki Nyakahoja w Mwanzie w Tanzanii czy paramenty liturgiczne w syberyjskim mieście Surgut.

Udało się także wybudować studnie dla trzech wiosek w Zambii. Jako przedstawicielka fundacji uczestniczyłam w ubiegłym roku w odbiorze tych studni.

O tym doświadczeniu mówiła też Pani podczas Szkoły Animatorów Misyjnych.

Było to ważne doświadczenie, również dla mnie osobiście. Zobaczyłam, że tak niewiele może zmienić naprawdę wiele. Projekt realizowany był przez parafię pw. św. Anny w Kasamie w północnej Zambii. Parafia prowadzona jest przez Zgromadzenie Misjonarzy Afryki. Kasama to większa miejscowość, natomiast studnie powstały w wioskach w buszu – Natwange, Nkole i Nsansamina – gdzie już jest naprawdę daleko do tzw. cywilizacji i gdzie życie jest szczęśliwe, ale niepozbawione problemów. To studnie głębinowe, z prostą pompą. Mogą z nich korzystać również mieszkańcy okolicznych wiosek. Studnie dają czystą, bezpieczną wodę, co jest dla ludzi szansą na uniknięcie wielu chorób.

Projekt zrealizowany został w ekspresowym tempie dzięki ogromnemu wsparciu parafian z parafii pw. Świętej Trójcy w Białobrzegach Radomskich. Studnie służą już drugi rok. Wielką radością było dla mnie zobaczyć osoby, które na co dzień korzystają z tej wody.

Jakie inne projekty warto obecnie szczególnie wspierać?

Serdecznie zapraszam na naszą stronę Misjomat.org. Aktualnie są tam 23 projekty, które oczekują na wsparcie. Szczególnie ważne jest dla nas wykończenie sali przedszkola w Tanzanii, które chcielibyśmy uruchomić już po wakacjach. Bardzo istotne jest też m.in. wsparcie seminariów w Amazonii – alumni potrzebują środków na życie i na kształcenie.

Warto dodać, że za pośrednictwem naszej strony można wspierać też projekty charytatywne, które realizowane są na terenie Polski. Przykładem jest „Rejs w dorosłość”, do którego chcemy zaprosić podopiecznych Zespołu Placówek Resocjalizacyjno-Socjoterapeutycznych w Goździkowie.

www.ekai.pl