Chrześcijanin – bliźni cierpiącego

11 lutego, we wspomnienie liturgiczne Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, po raz 34. obchodzimy Światowy Dzień Chorego. Tegoroczne obchody odbywają się pod hasłem: „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”.

Współczucie Samarytanina

Orędzie Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego nosi tytuł: „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”. Papież zwraca w nim uwagę na społeczną i duchową wartość współczucia, które wyraża się w konkretnej bliskości, trosce i solidarności z osobami chorymi oraz cierpiącymi.

Światowy Dzień Chorego został ustanowiony przez św. Jana Pawła II 13 maja 1992 r., w 75. rocznicę objawień fatimskich. Papież podkreślał, że jego celem jest uwrażliwienie Ludu Bożego oraz instytucji kościelnych i świeckich na konieczność zapewnienia chorym jak najlepszej opieki, pomoc chorym w odkrywaniu sensu cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej i nadprzyrodzonej, włączenie duszpasterstwa służby zdrowia w życie diecezji i wspólnot, wspieranie wolontariatu, troska o duchową i moralną formację pracowników służby zdrowia, ukazywanie znaczenia opieki duchowej nad chorymi.

Misyjne Apostolstwo Chorych

Papieskie Dzieła Misyjne zapraszają chorych, osoby z niepełnosprawnościami, seniorów, samotnych, opiekujących się chorymi oraz ich bliskich do włączenia się w Misyjne Apostolstwo Chorych (MACh), którego początki sięgają 1925 roku. Był to rok, w którym kanonizowana została Teresa od Dzieciątka Jezus, patronka misji. Wówczas ks. Jakub Willenborg, proboszcz parafii w Bloemendaal w Holandii, zorganizował dzień misyjny dla chorych. Chorzy pragnęli ofiarować swoje cierpienie w intencji misji i misjonarzy, włączając je w zbawcze misterium Chrystusa. W ten sposób powstało stowarzyszenie chorych ofiarujących swoje cierpienie dla zbawienia świata.

Idea ta szybko się rozwinęła. W 1931 roku, z inicjatywy Unii Misyjnej Duchowieństwa, zorganizowano w Rzymie Dzień Chorych dla Misji Katolickich. Rok później w wydarzenie to zaangażowało się 156 diecezji i ponad 200 tysięcy chorych. W kolejnych latach liczba ta stale rosła, a w 1935 roku – za aprobatą papieża Piusa XI – Papieskie Dzieła Misyjne ustanowiły Dzień Cierpienia w Intencji Misji, obchodzony w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Misje i cierpienie

W swoim orędziu papież Leon XIV przypomina: „Mając doświadczenie jako misjonarz i biskup w Peru, sam przekonałem się, jak wiele osób dzieli się miłosierdziem i współczuciem na wzór Samarytanina i właściciela gospody. Członkowie rodziny, sąsiedzi, pracownicy służby zdrowia, osoby pracujące w duszpasterstwie służby zdrowia i wielu innych, którzy zatrzymują się, podchodzą, leczą, niosą, towarzyszą i ofiarowują to, co mają, nadają współczuciu wymiar społeczny”.

Papieskie Dzieła Misyjne zachęcają wszystkich współpracowników i animatorów PDM do aktywnego włączania osób chorych w dzieło misyjne Kościoła. Propozycją dla nich może być ofiarowanie pierwszych piątków miesiąca w intencji dzieła misyjnego Kościoła. Ich modlitwa, ofiara i cierpienie przeżywane w jedności z Chrystusem mają ogromną wartość ewangelizacyjną.

Jak przypomina św. Jan Paweł II: „Zbawcza wartość każdego cierpienia, przyjętego i ofiarowanego z miłością, wypływa z Ofiary Chrystusa. (…) Przez taką ofiarę chorzy stają się sami misjonarzami” (Redemptoris missio, 78).

ep/pdm