Papieskie Dzieła Misyjne w Polsce

Papieskie Dzieła Misyjne w Polsce

     „Sobór Watykański II potwierdził tę tradycję, wskazując na misyjny charakter całego Ludu Bożego, w szczególności apostolstwa świeckich oraz podkreślając ich specyficzny wkład, jaki na mocy swego powołania winni dawać w działalność misyjną. Konieczność dzielenia tej odpowiedzialności przez wszystkich wiernych nie jest jedynie kwestią apostolskiej skuteczności, ale stanowi obowiązek i prawo oparte na godności wynikającej z Chrztu świętego, przez który «świeccy otrzymują, w sobie właściwym wymiarze, udział w potrójnym urzędzie Jezusa Chrystusa – kapłańskim, prorockim i królewskim». Dlatego też mają oni «ogólny obowiązek i zarazem prawo współpracować – czy to indywidualnie, czy też zrzeszeni w stowarzyszeniach – ażeby Boże przepowiadanie zbawienia było poznane przez wszystkich ludzi na całym świecie i przez nich przyjęte. Ten obowiązek spoczywa na nich w sposób szczególny w tych okolicznościach, w których tylko przez nich ludzie mogą usłyszeć Ewangelię i poznać Chrystusa» (Jan Paweł II, Redemptoris missio, 71).

Rozważania różańcowe (tajemnice radosne)

     Rozważając tajemnice radosne, spójrzmy na posługę wolontariusza misyjnego i na to, co my możemy zrobić, aby realizować na co dzień otrzymane w chrzcie i bierzmowaniu posłannictwo Ducha Świętego.

1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
     Maryja w chwili zwiastowania otrzymała łaskę stania się Matką Zbawiciela. Wolontariusz misyjny obdarzony jest łaską powołania misyjnego i pragnienia głoszenia Ewangelii na całym świecie. Każdy z nas otrzymał łaskę wiary, chrztu świętego, Bożej bliskości. Codziennie otrzymujemy nowe i kolejne łaski, na dzisiaj, na teraz, według tego, co aktualnie robimy, co jest nam najbardziej potrzebne.
     Prośmy o oczy i serce otwarte na Boże łaski, byśmy umieli Mu dziękować, a przepełnieni wdzięcznością byli dla innych świadkami – misjonarzami Bożej Miłości.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety
     Maryja została Matką Jezusa, jej krewna Elżbieta – matką Jana Chrzciciela, Jan Chrzciciel – prorokiem, który przygotował świat na przyjście Zbawiciela. Wolontariusz misyjny idzie tam, gdzie nikt inny nie chce pójść. Idzie, aby nieść Chrystusa, ocierać łzy, opatrywać rany… Każdy ma jakieś zadanie do wypełnienia na tym świecie i wszyscy razem ten świat tworzymy.
     Prośmy o dobre rozeznanie, jaki plan Pan Bóg ma dla nas tutaj i teraz. Prośmy o dyspozycyjność i zaufanie Bogu, żeby mimo naszych lęków i oporów zadania te przyjmować i realizować.

3. Narodzenie Pana Jezusa
     Narodzenie Jezusa było punktem zwrotnym w historii ludzkości. Nawet lata zaczęliśmy od tego dnia liczyć na nowo. On jest Głową, od Niego wszystko pochodzi i do Niego wszystko zmierza. Wolontariusz misyjny „wychodzi” od Chrystusa – u początku misji i służby jest Boże powołanie i zakochanie się w Bogu. Wszystko, co wolontariusz misyjny robi, ma na celu przyprowadzenie innych do Chrystusa.
     Prośmy, aby każda nasza myśl, czynność i zamiar pochodziły od Chrystusa, abyśmy mogli innych ku Niemu prowadzić przez nasze życie, świadectwo i modlitwę.

4. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni
     Symeon i Anna w świątyni jerozolimskiej poznali w przyniesionym niemowlęciu Zbawiciela. Tak wiele dzieci przynoszono tam codziennie, a oni się nie pomylili. To dlatego, że pełni byli Ducha Świętego, oczekiwali Zbawiciela i trwali na modlitwie. Wolontariusz misyjny to człowiek dojrzały, który rozpoznał Chrystusa w znakach czasu, w drugim człowieku i dlatego pozostawił wiele, a czasem i wszystko, aby ofiarnie służyć Bogu i ludziom.
     Prośmy o łaskę rozpoznawania Pana przychodzącego w historii, w codzienności, w drugiej osobie, byśmy nie przeoczyli Jego obecności.

5. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni
     To nie Jezus się zgubił… On dobrze wiedział, gdzie jest i dlaczego. To Maryja z Józefem się zagubili, przez chwilę zapomnieli, kim jest ich Syn. To uczeni w piśmie byli zagubieni, bo tak skupili się na naukach i przepisach prawa, że nie zauważyli Boga, który do nich przyszedł. Wolontariusz misyjny to człowiek, który jest tak wpatrzony w Chrystusa-Prawdę, że nie daje się zwieść niczemu, co od Prawdy jest dalekie.
     Prośmy o łaskę mocnej wiary, byśmy się nie gubili, kiedy miotają nami fale trudności, cierpienia, niepewności. Bądźmy wiernymi świadkami Ewangelii.

S. Monika Juszka RMI, PDM

Fot. ks. Jacek Gancarek

Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary

Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła

Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci

Papieska Unia Misyjna